नगरपालिकाको मौनता : जिम्मेवारी कता हरायो ?

सार्थक डेस्क।भिमदत्त नगरपालिका–४ सब्जीमण्डीबाट महेन्द्रनगर राजमार्गसम्मको क्षेत्र अहिले दुर्गन्ध र अस्वस्थकर वातावरणले ग्रस्त छ। सार्वजनिक स्थल नै खुला दिशा र पिसाबको थलो बनेको अवस्थामा नगरपालिकाको मौनताले गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।
संरक्षित क्षेत्रका नाममा सयौँ घर भत्काइएका ठाउँमा अहिले खुला मलमूत्र गर्ने स्थान बन्नु मात्र नगर योजनाको विफलता होइन, नागरिकसँगको विश्वासघात पनि हो। संरक्षित क्षेत्रलाई व्यवस्थित पार्क वा सार्वजनिक स्थल बनाउनुपर्नेमा त्यसलाई रोग फैलाउने थलोमा परिणत हुनु स्थानीय प्रशासनको प्राथमिकता–विहीनता हो।
अस्थायी रूपमा बसोबास गर्ने घुमन्ते समुदायलाई बस्न अनुमति दिइएको छ भने उनीहरूको आधारभूत आवश्यकता — शौचालय, खानेपानी र सरसफाइ व्यवस्थापन — पूरा गर्नु नगरपालिकाको जिम्मेवारी हो। तर यस्ता आधारभूत सवालमा समेत नगरपालिकाले ध्यान नदिनु गम्भीर लापरबाही हो। यसले महामारी फैलिने जोखिम मात्र बढाउँछ, नगरपालिकाको अस्तित्वप्रति पनि प्रश्न उठाउँछ।
नागरिकहरूले उठाएको प्रश्न एकदमै स्पष्ट छ — नगरपालिकाले आफ्नो दायित्व कहिले निभाउने ? स्थानीय सरकारलाई जनता निर्वाचित गर्छन्, कर तिर्छन् र अधिकार सुम्पन्छन्। तर जब नगरपालिकाले आफ्नै मूल दायित्व पूरा गर्न बेवास्ता गर्छ, तब त्यो मौनता प्रशासनिक कमजोरी होइन, नैतिक दिवालियापनको संकेत हुन्छ।
अब नगरपालिकाले तत्काल ठोस कदम चाल्न जरुरी छ — सार्वजनिक शौचालय निर्माण, सरसफाइ व्यवस्थापन र अस्थायी बस्तीलाई व्यवस्थित गर्न नीतिगत र व्यावहारिक पहल गर्नुपर्छ। ढिलाइ नगरिएन भने भोलि यो मौनता महामारी, सामाजिक असन्तुष्टि र नगरप्रशासनप्रतिको अविश्वासमा परिणत हुनेछ।