“पार्टी मात्रै होइन, हाम्रो घर पनि जलेको छ”

सार्थक ब्यूरो ।भदौ २४ को आन्दोलनपछि एमालेका कार्यालय मात्रै होइन, सयौं कार्यकर्ताका निजी जीवन पनि क्षतिग्रस्त भएका छन्। पार्टीले संकलन गरेको विवरणअनुसार देशभरका ६४ पार्टी कार्यालय र १५८ नेता–कार्यकर्ताका घर तथा व्यवसायमा क्षति पुगेको छ। तर यी तथ्यांक पछाडि लुकेको मानवीय पीडाको कथा अझ गहिरो छ।
अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीको बालकोटस्थित निवासदेखि एक सामान्य कार्यकर्ताको गाउँको घरसम्म, आक्रमणले फरक–फरक स्तरका जीवनलाई असर गर्‍यो। कतै पुस्तकालय जल्यो, कतै पसल लुटियो, कतै घरका सामान चुरुम्मै खरानी बने। “पार्टीभन्दा पहिले मेरो परिवार आत्तिएको छ। सुत्ने ठाउँ नभएपछि राजनीति गर्ने शक्ति कहाँ आउँछ?” एक कार्यकर्ताको भनाइले भौतिक क्षतिको पृष्ठभूमिमा रहेको मानवीय पीडा उजागर गर्छ।
तोडफोड र आगजनीको क्षणमा धेरै परिवारले आफ्नो सुरक्षा गुमाए। बालबालिका डरले सुत्न नसकेको, महिलाहरू घर फर्किन नचाहेको, वृद्धवृद्धा घाम ताप्ने आँगनसमेत चिन्न नसक्ने गरी खरानी बनेको घटना पीडित परिवारले सुनाएका छन्। यसले आन्दोलनलाई केवल राजनीतिक दृष्टिले मात्र नभई जीवनका आधारभूत पक्षसँग पनि गाँसेको देखाउँछ।
महासचिव शंकर पोखरेलले भनेझैं पार्टीका कार्यकर्ताहरू अहिले स्वयम्सेवी रूपमा सरसफाइ र मर्मतमा जुटिरहेका छन्। तर मानवीय पक्षमा हेर्दा, यो काम केवल ‘पार्टी पुनर्निर्माण’ होइन, परिवारलाई बाँच्ने आधार पुनः दिने संघर्ष हो। काम गर्ने हातहरू चुरोटको धुवाँले कालो बनेका भित्तामा टल्किरहेका छन्, तर मनमा भने अझै डर र आक्रोश दुवै बाकि छन्।
यद्यपि, पीडामा पनि सहकार्य र एकताको भाव झल्किएको छ। कतै छिमेकीहरूले मिलेर खरानी भएको घरको ढोकामा अस्थायी झुप्रो उभ्याइदिएका छन्। कतै कार्यकर्ताले आफ्नै खर्चमा साथीको पसल उठाइदिएका छन्। यसरी व्यक्तिगत दुःख सामूहिक सहयोगको बन्धनमा परिणत भएको देखिन्छ।
भदौ २४ को आन्दोलनले एमालेलाई संरचनागत मात्र होइन, मानवीय स्तरमा पनि गहिरो क्षति पुर्‍याएको छ। आँकडामा ६४ कार्यालय र १५८ घर देखिए पनि, वास्तवमा यो सयौं परिवारको आशा, श्रम र स्मृतिको क्षतिसँग जोडिएको छ।
अब एमालेका लागि पुनर्निर्माण केवल भवन र कार्यालयको होइन, आफ्ना कार्यकर्ता र परिवारको जीवनमा फेरि सुरक्षा, विश्वास र आशा फर्काउने यात्रा हो।