सार्थक डेस्क। नेकपा (एमाले) सचिवालय बैठकले पूर्वराष्ट्रपति बिध्या देवी भण्डारी को पार्टी सदस्यता नवीकरण तथा निरन्तरतासम्बन्धी निर्णय गरेपछि एमालेभित्र नयाँ राजनीतिक बहस सुरु भएको छ। यसलाई केवल औपचारिक संगठनात्मक निर्णयका रूपमा मात्र नभई पार्टीभित्रको शक्ति सन्तुलन, आन्तरिक एकता र भावी राजनीतिक दिशासँग जोडेर हेरिएको छ।
एमाले लामो समयदेखि आन्तरिक ध्रुवीकरण, गुटगत मनोविज्ञान र जनतासँगको दूरीका चुनौतीसँग जुधिरहेको अवस्थामा आएको यो निर्णयले पार्टीभित्र सकारात्मक सन्देश प्रवाह गरेको देखिन्छ। विशेषतः लामो समय राज्यको सर्वोच्च पद सम्हालेकी व्यक्तित्व पुनः पार्टी गतिविधिसँग जोडिनु एमालेका लागि मनोवैज्ञानिक रूपमा पनि महत्वपूर्ण मानिएको छ।
विद्या भण्डारीको सक्रियता केवल एउटा नेताको पुनरागमन होइन, यसले एमालेभित्र वैचारिक स्थिरता र संगठनात्मक सन्तुलन कायम गर्ने अपेक्षा पनि जन्माएको छ। पार्टीभित्र सबै पक्षसँग संवाद गर्न सक्ने, तुलनात्मक रूपमा साझा स्वीकार्यता राख्ने र लामो राजनीतिक अनुभव भएकाले उहाँको भूमिकालाई धेरैले “समन्वयकारी शक्ति” का रूपमा हेरेका छन्। एमालेभित्र पछिल्लो समय देखिएको अविश्वास, असन्तुष्टि र गुटीय मनोवृत्तिलाई कम गर्न यस्तो व्यक्तित्वको सक्रियता उपयोगी हुन सक्ने विश्लेषण भइरहेको छ।
नेपालको कम्युनिष्ट आन्दोलन अहिले विभाजन, अविश्वास र नेतृत्वकेन्द्रित प्रतिस्पर्धाबाट कमजोर बनेको अवस्था छ। यस्तो बेला एमालेभित्रको एकता बलियो बनाउने र बृहत्तर वाम सहकार्यको वातावरण तयार गर्ने सन्दर्भमा पनि यो निर्णय अर्थपूर्ण देखिन्छ। वाम आन्दोलनलाई पुनः जनआधारित र प्रभावकारी बनाउन वैचारिक स्पष्टता, संगठनात्मक अनुशासन र साझा नेतृत्व संस्कृतिको आवश्यकता रहेको बहस पुरानै हो। त्यस दिशामा यो कदमलाई एउटा संकेतका रूपमा बुझ्न सकिन्छ।
तर केवल सदस्यता नवीकरणले मात्र पार्टी बलियो हुँदैन। वास्तविक चुनौती भनेको जनतासँग कमजोर बन्दै गएको सम्बन्ध पुनः स्थापित गर्नु हो। विगतका चुनावी परिणाम, जनस्तरमा बढ्दो निराशा र कार्यकर्ताबीच देखिएको निष्क्रियताले एमालेलाई आत्मसमीक्षा गर्न बाध्य बनाएको छ। त्यसैले अहिले पार्टीभित्र भावनात्मक स्वागतभन्दा पनि व्यवहारिक एकता, कार्यकर्ता परिचालन र जनविश्वास पुनः निर्माणमा केन्द्रित हुनु आवश्यक देखिन्छ।
आजको राजनीतिक परिवेशमा जनता गुटीय संघर्ष होइन, परिणाममुखी राजनीति चाहन्छन्। उनीहरू स्थायित्व, सुशासन, आर्थिक अवसर र भरोसायोग्य नेतृत्व खोजिरहेका छन्। त्यसैले एमालेले यदि साँच्चिकै पुनर्जागरणको अभियान अघि बढाउने हो भने पुराना तिक्तता बिर्सेर साझा उद्देश्यमा केन्द्रित हुनैपर्छ। पार्टीभित्र सबैलाई समेट्ने संस्कृतिको विकास, वैचारिक स्पष्टता र नेतृत्वप्रति विश्वास निर्माण अहिलेको मुख्य आवश्यकता हो।
सचिवालयको यो निर्णयलाई धेरैले एमालेभित्र नयाँ अध्यायको सुरुवातका रूपमा हेरेका छन्। अब प्रश्न के हो भने—के यो निर्णय केवल संगठनात्मक औपचारिकतामा सीमित हुन्छ, वा यसले पार्टीलाई वास्तवमै एकताबद्ध र जनमुखी बनाउने आधार तयार गर्छ ? त्यसको उत्तर आगामी दिनको राजनीतिक व्यवहारले दिनेछ।


















Discussion about this post